نگهداری هواپیما

این بخش شناخت دستورالعمل خط‌مشی نگهداری شرکت (MPM)، فصول ATA یا معادل آن، قوانین بهداشت و ایمنی و داده‌های مصوب سازنده و مراجع دولتی را پوشش می‌دهد. شرکت‌کننده باید بداند در چه موقعیت‌هایی استفاده از تجهیزات حفاظت فردی و تجهیزات تخلیه الکترواستاتیک برای پیشگیری از آسیب سیستم الزامی است. انتخاب، کاربرد، نگهداشت و انبارش ایمن ابزار دستی، برقی و ماشینی و همچنین مواد، بخش دیگری از این حوزه است. مدیریت فعالیت‌های زمان‌محور نگهداری خط برای خروج به‌موقع پرواز و گواهی تکمیل کار در سطح قابلیت پرواز بین‌المللی نیز در همین بخش ارزیابی می‌شود.

تأکید این بخش بر دقت و خوانایی مستندسازی فنی و اهمیت ایجاد و حفظ اعتماد مشتری است. شرکت‌کننده باید نقش‌ها و نیازهای همکاران مرتبط را بشناسد و بتواند گفت‌وگوی بررسی‌محور برای رفع مشکلات فنی را پیش ببرد. پاسخ سازنده به بازخورد عملکرد فردی و شناسایی و پاسخ به نیازهای سازمان‌های پشتیبان مانند تأمین‌کنندگان لجستیکی، مراجع مهندسی و پشتیبانی فنی سازنده نیز ارزیابی می‌شود. اصول کار تیمی، نقش‌ها و مسئولیت‌های فردی در تیم و برنامه‌ریزی گردش کار تیمی برای تکمیل ایمن و به‌موقع وظایف، محورهای دیگر این حوزه‌اند.

این حوزه شناخت انواع رایج مشکلات فرایند کار و رویکردهای تشخیصی حل مسئله را می‌سنجد. شرکت‌کننده باید بتواند کار خود را مرتب بازبینی کند تا مشکلات در مراحل بعد کمینه شود و در برابر اطلاعات نادرست برای پیشگیری از بروز مشکل ایستادگی کند. عیب‌یابی و رفع مشکلات فنی پیچیده بر پایه آخرین بازنگری دستورالعمل‌های نگهداری سازنده، هسته این بخش است. پذیرش روش‌های نو و بهره‌گیری از ظرفیت فناوری‌های جدید در چارچوب رویه‌های مصوب و تشویق بازبینی و صحه‌گذاری کار خود و همکاران در محیط تیمی نیز ارزیابی می‌شود.

شرکت‌کننده باید تدابیر پایداری شامل استفاده از مواد سازگار با محیط، کمینه‌سازی و دفع پسماند و بازیافت مواد را بشناسد و کاهش مصرف کاغذ را به‌عنوان یک اقدام زیست‌محیطی به کار گیرد. استاندارد به روندهای صناعت از جمله پیشران هیدروژنی، فناوری‌های باتری، موتورهای با نسبت بای‌پس بالا (HBPR) و سوخت پایدار هوایی (SAF) اشاره دارد. استفاده از مستندات و کارت‌های کار الکترونیکی برای کاهش انتشار کربن و تسریع انتقال اطلاعات از توانمندی‌های مورد انتظار است. به‌کارگیری تجهیزات پشتیبانی زمینی برای کاهش استفاده از واحد توان کمکی هواپیما در زمین و پذیرش محیط کاری متنوع و فراگیر نیز در همین بخش جای دارد.

این بخش تسلط بر تکنیک‌های بازرسی چشمی و شناخت ساختار و محتوای نشریات نگهداری هوایی مانند فصول ATA، دستورالعمل‌های نگهداری، کاتالوگ قطعات، فهرست حداقل تجهیزات و برنامه‌های بازرسی را می‌سنجد. شرکت‌کننده باید هدف و کاربرد مستنداتی را بشناسد که با آن‌ها کار نگهداری آغاز، عیب‌ها و اقدامات ثبت و نگهداری گواهی می‌شود؛ از جمله دفتر سفر، دفتر فنی، دستور کار و کارت کار. اجرای بازرسی‌های برنامه‌ای و غیربرنامه‌ای، شناسایی و گزارش عیوب یافته‌شده و انجام سرویس نگهداری خط بر پایه کارت کار، توانمندی‌های اصلی این حوزه‌اند. ثبت و گواهی کار انجام‌شده مطابق الزامات قانونی، سازنده و شرکت نیز ارزیابی می‌شود.

تمرکز این بخش بر شناخت ساخت و عملکرد سیستم‌ها و اجزا از جمله پاورپلنت و نشریات مربوط به آن‌ها است. شرکت‌کننده باید گزارش‌های عیب و رفع عیب، کارت‌های کار و درج‌های دفتر سفر را با پیروی از رویه‌های دستورالعمل نگهداری و آخرین اصلاحیه‌ها تفسیر کند. رفع عیب از طریق اقداماتی مانند تعویض و سرویس اجزا، تنظیم سیستم‌ها یا اجزا و اجرای آزمون عملکردی قطعه انجام می‌شود. مسئولیت کارکنان دارای اختیار گواهی برای رفع عیب و مستندسازی درست، و فرایندهای ثبت و گواهی عیب‌یابی، بخش جدایی‌ناپذیر این حوزه است.

این حوزه شناخت سیستم‌های برقی و اویونیک هواپیما و نشریات مرتبط از جمله دستورالعمل رویه‌های استاندارد سیم‌کشی (SWPM) را می‌سنجد. شرکت‌کننده باید اطلاعات نقشه‌های سیم‌کشی برقی و نشریات مرتبط را تفسیر و اعمال کند و نصب، مسیردهی، بستن و کلاف‌بندی سیم را انجام دهد. به‌کارگیری تکنیک‌های عیب‌یابی روی واحدهای قابل تعویض در خط (LRU) با استثنای نگهداری در سطح کارگاه، توانمندی کلیدی این بخش است. رفع عیب با تعمیر یا تعویض اجزا و تنظیم سیستم‌ها، ثبت و گواهی کار مطابق الزامات قانونی و سازنده، و اجرای دستورهای تکنسین اویونیک نیز ارزیابی می‌شود.

این بخش شناخت اصول ساخت هواپیما و اصول تعمیر سازه‌های فلزی و کامپوزیتی همراه با تکنیک‌های ساخت قطعه را پوشش می‌دهد. شرکت‌کننده باید اصول و تکنیک‌های تعمیر فلزی یا کامپوزیتی را اعمال کند و اطلاعات نشریات نگهداری هوایی مانند دستورالعمل‌های تعمیر سازه را تفسیر و به کار گیرد. استاندارد به‌طور مشخص مراجعی چون AC 43-13-1B و فصل هفتم FAA-H-8083-31A را برای این حوزه نام می‌برد. تفسیر گزارش‌های عیب و رفع عیب از جمله کارت‌های کار و درج‌های دفتر سفر با پیروی از رویه‌های مصوب و ثبت و گواهی کار نیز ارزیابی می‌شود.

این حوزه بر ماهیت پیچیده و زمان‌محور کار و اختلال ناشی از همزمانی فعالیت‌های متعدد در نگهداری خط تمرکز دارد. شرکت‌کننده باید سیستم‌های برقی، مکانیکی و هیدرولیک هواپیما و عملکرد آن‌ها را برای شناسایی کارکرد معیوب بشناسد و اختلال‌های ناشی از نیازهای نگهداری پیش‌بینی‌نشده، تعارض برنامه‌ها و محدودیت منابع را مدیریت کند. اجرای عیب‌یابی، رفع نقص و آزمون عملکردی بر پایه رویه‌های دستورالعمل نگهداری برای بازگرداندن هواپیما به سرویس، هسته این بخش است. کاربرد ابزارهای تشخیصی، رویکرد نظام‌مند و منطقی برای یافتن ریشه خرابی، پایبندی به پروتکل‌های ایمنی و ثبت دقیق فعالیت‌ها مطابق الزامات قانونی نیز ارزیابی می‌شود.