نقاشی خودرو

این بخش راه‌اندازی، کاربرد، تنظیم و نگهداشت تجهیزات تخصصی آماده‌سازی و خشک‌کردن و ترویج بهداشت و ایمنی در محیط کار را می‌سنجد. شرکت‌کننده باید همه توصیه‌ها و راهنمایی‌های تأمین‌کنندگان و سازندگان تجهیزات و محصولات را به کار گیرد و برگه‌های داده ایمنی (SDS) را رعایت کند. رویه‌های درست جابه‌جایی و دفع محصولات زیان‌آور برای محیط و استفاده تنها از محصولات منطبق با الزامات ترکیبات آلی فرار (VOC) از انتظارات این بخش است. تطبیق مواد با توجه به تأثیر محیط و اقلیم بر رنگ‌ها و محصولات و نگه‌داشتن محیط پاشش در وضعیت پاکیزه نیز ارزیابی می‌شود.

این حوزه شناخت گستره و هدف مستندات، از جمله نقشه‌های فنی، در قالب کاغذی و الکترونیکی و زبان فنی حرفه را پوشش می‌دهد. شرکت‌کننده باید داده‌ها و دستورهای فنی را از دستورالعمل‌های کارگاهی در هر قالب موجود بخواند، تفسیر و استخراج کند. ارتباط کارگاهی به‌صورت کلامی، نوشتاری و الکترونیکی در قالب‌های استاندارد و با وضوح، اثربخشی و کارآمدی، توانمندی مورد انتظار است. تکمیل گزارش‌ها و پاسخ به مسائل و پرسش‌های مطرح‌شده و پاسخ حضوری و غیرحضوری به نیاز مشتری نیز سنجیده می‌شود.

این بخش شناخت گستره، هدف و کاربرد محصولات صناعت نقاشی خودرو برای تمیزکاری، زدودن آلاینده‌ها، تعمیر آسیب‌های جزئی پانل و رنگ، سنباده‌زنی و تمیزکاری نهایی را می‌سنجد. شرکت‌کننده باید سطوح را با محصولات ساینده مناسب برای پوشش‌دهی آماده کند و تعمیرهای جزئی پانل را انجام دهد. زدودن آلاینده‌هایی مانند چسب، برچسب و درزگیر و پاک‌سازی گرد و غبار از همه نواحی مورد پرداخت، بخش مهمی از این حوزه است. اجرای رویه‌های ماسکه‌کاری برای محفوظ نگه‌داشتن نواحی پیرامون و قطعاتی که رنگ نمی‌شوند نیز ارزیابی می‌شود.

این حوزه شناخت گستره و هدف بهبوددهنده‌های چسبندگی و پرایمرها و بافت موقعیت‌هایی را پوشش می‌دهد که هر یک به کار می‌آیند. شرکت‌کننده باید تکنیک‌های ترکیب و اعمال هر یک، ویژگی‌های خشک شدن آن‌ها و فرایند آماده‌سازی و اعمال گستره کامل درزگیرها را بشناسد. اعمال پرایمرهای مناسب برای بستر و فرایند در کار، شامل پرایمر اچ، پرایمر سرفیسر، پرایمر فیلر، پرایمر پلاستیک و پرایمر UV از توانمندی‌های عملی است. اجرای رویه درست سنباده‌زنی پرایمر فیلر، بازگرداندن حفاظت ضدخوردگی پانل، اعمال درزگیر و پیروی از توصیه‌های OEM یا برگه داده فنی سازنده رنگ (TDS)، همراه با اندازه‌گیری دقیق مواد برای کاهش اثر زیست‌محیطی و هزینه، نیز ارزیابی می‌شود.

این بخش با ۱۸ درصد، بالاترین وزن استاندارد را دارد و شناخت انواع و مشخصات رنگ‌های خودرو، پرداخت‌های ویژه و بیس‌کوت‌های پایه‌آب را پوشش می‌دهد. شرکت‌کننده باید اطلاعات رنگ و اعمال را از منابع چاپی و الکترونیکی بازیابی کند و با تجهیزات و فناوری مناسب مانند سامانه‌های رایانه‌ای و اسپکتروفتومتر به فرمول‌های رنگ دسترسی یابد. استفاده از نمونه‌برگ‌ها و چیپس‌های رنگ برای شناسایی رنگ، سایه و واریانت درست و سپس ترکیب رنگ بر پایه اطلاعات الکترونیکی، توانمندی کلیدی است. پاشش کارت آزمون و مقایسه با استاندارد اصلی و تنظیم در صورت نیاز، و ترکیب و اعمال رنگ‌های ساده، متالیک، مرواریدی، چندمرحله‌ای، متالیک ریز و جلوه‌های ویژه روی قطعات فلزی و غیرفلزی نیز ارزیابی می‌شود.

این حوزه شناخت هدف کلیرکوت و فرایند شناسایی، ترکیب و اعمال آن را می‌سنجد و بر اهمیت پیروی از دستورهای سازنده تأکید دارد. شرکت‌کننده باید نیاز به افزودنی‌های انعطاف‌پذیر، اعمال کلیرکوت UV و راه‌اندازی و تنظیم پیستوله برای مواد کلیرکوت را بشناسد. تنظیم فشار خروجی، پهنا و شکل بادبزن پیستوله و کنترل سرعت، فاصله و همپوشانی پاشش برای رسیدن به سطح جلای بالا، توانمندی عملی این بخش است. اعمال کلیرکوت برای تطبیق با پرداخت موجود شامل بافت‌دار، مات، سرامیکی و خودترمیم و پیشگیری از عیوبی مانند روانی و پوست‌پرتقالی مفرط، همراه با دفع ایمن کلیرکوت مصرف‌نشده و پرهیز از مصرف بیش از اندازه محصول، نیز ارزیابی می‌شود.

این بخش فناوری رنگ و تکنیک‌های تنظیم رنگ بر پایه چرخه رنگ مانسل و اصطلاحات و تعاریف فنی توصیف رنگ را پوشش می‌دهد. شرکت‌کننده باید اثر عدم تطبیق رنگ را در تُن مستقیم و تُن مایل، اثر تفاوت قدرت و مقدار تونرها و اثر کیفیت و نوع نور بر رنگ را بشناسد. یافتن و مستندسازی کدهای رنگ سازنده و تعیین نوع و رنگ بر پایه آن کدها و اطلاعات خودرو، گام آغازین کار است. ارزیابی کارت‌های پاشش در برابر استانداردها برای شناسایی عدم تطبیق در فام، کروما، اشباع، روشنی و تیرگی، انتخاب تونر برای اصلاح، کار با اسپکتروفتومتر و ترازوی ترکیب و به‌کارگیری نور درست برای تطبیق رنگ نیز ارزیابی می‌شود.

این حوزه هندسه پایه و شناخت مواد مناسب ماسکه‌کاری برای نواحی دورنگ را می‌سنجد. شرکت‌کننده باید کاربرد انواع مواد ماسکه‌کاری برای لبه در، قاب و زه‌ها را بشناسد، از نوار وینیل و نوار بالابرنده تا نوار فومی و نوارهای لبه‌نرم. انتخاب و کاربرد تجهیزات تخصصی اندازه‌گیری و خط‌کشی مانند خط‌کش و شمشه و همچنین تکنیک‌های اعمال دکال و برگردان، بخش دیگری از این بخش است. ماسکه‌کاری پانل‌ها برای پیشگیری از پاشش اضافی میان رنگ‌ها، محفوظ‌سازی پانل‌های مجاور، ماسکه‌کاری لبه در و پانل‌های متحرک، اعمال وینیل و دکال بدون چین، حباب و برش و اعمال گستره‌ای از پوشش‌های جلوه ویژه شامل رنگ‌های محو‌شده نیز ارزیابی می‌شود.

این بخش شناخت انواع عیوب مرتبط با رنگ و رویه‌های درست اصلاح آسیب‌ها و عیوب جزئی رنگ را پوشش می‌دهد. شرکت‌کننده باید عیوبی مانند ذرات گرد، حفره سوزنی، روانی و آثار محیطی را روی سطح رنگ‌شده شناسایی کند و رویه اصلاح درست را با سنباده‌زنی و پولیش اعمال کند. اجرای تعمیرهای موضعی روی نواحی کوچک آسیب، ارزیابی دامنه آسیب جزئی پانل و برنامه‌ریزی کار برای اصلاح آن، از توانمندی‌های مورد انتظار است. سنباده‌زنی خشک و مرطوب کلیرکوت، اعمال بتونه‌های پلی‌استر و اپوکسی برای ترمیم آسیب سنگ‌ریزه، محوسازی نامرئی خط و خش و بازگرداندن سطح جلای اولیه با تکنیک‌ها و مواد پولیش نیز ارزیابی می‌شود.