جواهرسازی

این محور الزامات و پیامدهای تولید جواهر بر محیط زیست و مسائل پایداری مرتبط، منابع مشاوره درباره اهداف و الزامات و مشخصات، و الزامات کیفی محصول یا خدمت را در بر می‌گیرد. روش‌های بازساخت، بازاولویت‌بندی و انطباق برنامه پروژه در پاسخ به بازه‌های زمانی و چالش‌های پیش‌بینی‌نشده، الزامات گزارش‌دهی حوادث و ناانطباقی‌ها با رویه‌های بهداشت و ایمنی کار، تکنیک‌های تحلیل و سازمان‌دهی و توالی‌بندی اطلاعات، و فرایندها و ابزارهای تصمیم‌گیری اثربخش نیز دانش موردنیاز است؛ به آن باید بهره‌برداری و نگهداشت و بازرسی ایمن ابزار و ماشین‌های فردی و مشترک کارگاه، رویه‌های انبارش امن جواهر و مواد، و رویه‌های برون‌سپاری مانند آبکاری الکتریکی و نشاندن سنگ را افزود. در عمل، فرد باید سیاست‌ها و سامانه‌های زیست‌محیطی را پیگیری کند، ریسک‌ها و ناکارآمدی منابع را مدیریت کند، و کار را با ابزارهای برنامه‌ریزی مناسب مانند نقشه فنی، قطعه نمونه و اسکیس یا رندر مدل سه‌بعدی و در چارچوب رویه‌های بهداشت و ایمنی برنامه‌ریزی کند. شناسایی مخاطرات و پیاده‌سازی و ارزیابی کنترل‌ها، ساخت رویه‌های کاری کارآمد برای کم‌کردن ضایعات، و کار با درجه بالایی از دقت و ظرافت روی قطعات ریز نیز سنجیده می‌شود.

این محور تکنیک‌های تخصصی تاریخی و منطقه‌ای، ویژگی‌ها و دسترسی و فرایند تحویل محصولات و خدمات، مدیریت الزامات مشتری همراه با ارائه گزینه‌های جایگزین، و فرایندهای تکرارشونده برای توسعه اثربخش طرح مشتری را در بر می‌گیرد. دانش موردنیاز شامل اصول و تکنیک‌های انتقال بصری ایده طراحی — از اسکیس پایه و شیوه‌های نقشه‌کشی دوبعدی و سه‌بعدی تا رابطه نقشه فنی و نقشه هنری و کاربرد نرم‌افزار CAD با اصطلاحات و نمادهای درست — و همچنین اصول بنیادی و پیشرفته طراحی جواهر مانند فرم، کارکرد، هم‌آهنگی و خط است. تکنیک‌های ساخت جواهر و فناوری‌های مناسب تولید، تکنیک‌های بافت‌دهی سطح فلز گران‌بها برای اثر خلاقانه، استخراج ویژگی‌های جرم و مساحت از نرم‌افزار سه‌بعدی، و پیاده‌سازی رویه‌های پایدار شامل تأمین اخلاقی سنگ و فلز و شناخت استانداردها و گواهی تجارت عادلانه و استخراج مسئولانه نیز در همین بخش می‌آید. در عمل، شناسایی و تفسیر مشخصات، شناسایی هدف و نیاز شامل محدودیت طراحی و بودجه و کاربرد نهایی و تناسب و مواد در دسترس، انتقال روشن قصد طراحی و امکان‌سنجی به مشتری و ذی‌نفعان، و ساخت و پالایش و تأیید نقشه و رندر برای انتقال دقیق مفهوم سنجیده می‌شود.

این محور روش‌های هم‌آهنگی با دیگران برای آماده‌سازی و مستندسازی درست ترکیب آلیاژ، و ترکیب و خواص آلیاژهای فلزات گران‌بها و لحیم‌ها را در بر می‌گیرد؛ از جمله اینکه افزودنی‌ها چگونه بر رنگ، انعطاف و دوام اثر می‌گذارند و آلیاژ چگونه به فرایندهای رایج جواهرسازی پاسخ می‌دهد. قوانین، استانداردهای صنفی و چارچوب‌های اخلاقی مرتبط با خرید و تولید و فروش فلزات گران‌بها و قطعات نهایی — شامل الزامات تأمین مسئولانه از تأمین‌کننده و سازنده، پایبندی به تجارت عادلانه و تعهدات پایداری در سراسر زنجیره تأمین — نیز دانش موردنیاز است، همراه با فرایندهای ری‌گیری و نشان‌های عیار و شکل‌های فروش فلز مانند ورق، مفتول و گرانول. در عمل، فرد باید نشانه‌های اصالت و کیفیت فلز گران‌بها را بازشناسد، فلز را با قیمت و کیفیت درست تأمین کند و نسبت و مقدار فلز خالص و فلز پایه موردنیاز برای هر مقدار معین از آلیاژ شناخته‌شده را محاسبه کند. ریختن شمش و میلگرد آلیاژ با وزن پیش‌تعیین‌شده و کمینه ناخالصی باقی‌مانده، آماده برای نوردکاری در آماده‌سازی ساخت اجزای جواهر، خروجی نهایی این محور است.

این محور خواص و کاربرد آلیاژهای شناخته‌شده فلزات گران‌بها و فرایند تبدیل شمش آلیاژ در آماده‌سازی ساخت اجزای جواهر را می‌سنجد. کاربردها و مصارف فلزات گران‌بهای مختلف و روش‌های همکاری با اعضای تیم و تأمین‌کنندگان برای کاربرد و جابه‌جایی درست ابزار و مواد نیز دانش موردنیاز این بخش است. در عمل، فرد باید ورق و مفتول چهارگوش ساخته‌شده از آلیاژ گران‌بها را با نورد دستی یا برقی به ضخامت پیش‌تعیین‌شده برساند و مفتول چهارگوش یا گرد را با بانک کشش به ابعاد معین کاهش دهد. ساخت مفتول گرد از مفتول چهارگوش و رساندن آن به قطر پیش‌تعیین‌شده با بانک کشش، و به‌کارگیری فرمول‌های ریاضی پایه برای محاسبه وزن فلز و رسیدن به ابعاد مطلوب نیز ارزیابی می‌شود.

سنگین‌ترین محور این استاندارد بر فرایندهای تصمیم‌گیری در انتخاب تکنیک ساخت، تعیین تلورانس و رفع چالش‌های اجزای مکانیکی یا نشستگاه سنگ تمرکز دارد. کاربرد CAD برای چیدمان یا ارجاع متقابل مدل دیجیتال در تبدیل طرح به جزء فیزیکی، روش‌های بیان منطق انتخاب‌های ساخت در همکاری با طراح و نشان‌کار و مشتری، روش‌های ارزیابی کارکرد مکانیزم‌ها و پوشیدنی‌بودن اجزا پیش از مونتاژ نهایی، و پیش‌بینی چگونگی ادغام هر جزء در مجموعه‌های بزرگ‌تر و گردش‌کارها، دانش موردنیاز آن است؛ به آن باید الزامات نشستگاه سنگ برای نتیجه حرفه‌ای نشاندن، کاربرد درست و ایمن لحیم و مشعل و تکنیک‌های لحیم سخت، و تکنیک‌های اتصال بدون حرارت را افزود. در عمل، ساخت شنیه یا لوله و کاهش آن به قطرهای معین، تبدیل ورق و مفتول و لوله به اجزای ساده با خم‌کاری و شکل‌دهی بر پایه نقشه فنی یا قطعه نمونه، سوراخ‌کاری دقیق، و کاربرد تکنیک‌های سایشی مانند فرزکاری و سنگ‌زنی و سوهان‌کاری و اره‌کاری آژور سنجیده می‌شود. چکش‌کاری و نقش‌برجسته و گنبدی‌کردن ورق، ساخت نشستگاه سنگ، ساخت مکانیزم‌های کارآمد مانند لولا و قفل و مفصل و پرچ و رزوه، پالایش سازه‌های پیچیده برای تضمین یکپارچگی مکانیکی و دوام، مونتاژ اجزا با لحیم فلز گران‌بها، و تعمیر قطعات آسیب‌دیده به‌گونه‌ای که از اصل قابل تشخیص نباشد نیز ارزیابی می‌شود.

این محور روش‌ها و تکنیک‌های پرداخت و پولیش ویژه این مهارت را می‌سنجد، با تأکید بر روش‌هایی که ضایعات را کم می‌کنند، مواد سایشی را بازاستفاده می‌کنند و اثر زیست‌محیطی را کمینه می‌سازند. رویه‌ها و ابزارها و تکنیک‌های رسیدن به بهترین پرداخت سطح، نقص‌ها و ناهمواری‌های رایج سطح و روش‌های درست رفع آن‌ها، درجه‌بندی بین‌المللی سنباده، فرایندهای کنترل و جمع‌آوری براده فلز گران‌بها برای کم‌کردن ضایعات و تشویق بازاستفاده، و بهترین رویه ری‌گیری برای بیشینه‌کردن بازگشت قراضه، دانش موردنیاز آن است. در عمل، فرد باید نشانه‌ها و خط‌وخش‌ها و ناهمواری‌های سطح را در همه مراحل ساخت اجزای ساده و پیچیده و قطعه نهایی، پیش از اعمال پرداخت نهایی، برطرف کند و سطوح را در مراحل مختلف فرایند پرداخت کند. اعمال سنباده غیربازتابی ۸۰۰ یا معادل آن، مناسب برای ارزیابی دقیق و تحویل به مراحل بعدی مانند ریخته‌گری و نشاندن سنگ و حکاکی و پولیش، کار سازمان‌یافته و کارآمد برای کم‌کردن هدر رفت فلز گران‌بها، و بازگرداندن همه فلز مازاد و براده برای سنجش افت پیش از بازیافت نیز سنجیده می‌شود.